گیرنده‌های حسی – گفتار اول حواس

دستگاه عصبی مرکزی ما در دیوار استخوانی نخاع و جمجمه قرار دارد و با محیط بیرون در ارتباط نیست. ارتباط این دستگاه با محیط خارج از طریق گیرنده‌ها انجام می‌شود. گیرنده حسی اثر محرک را دریافت می‌کند و اثر محرک در آن به پیام عصبی تبدیل می‌شود.

کار گیرنده‌های حسی

گیرنده چطور اثر محرک را به پیام عصبی تبدیل می‌کند؟

عوامل گوناگون مثل تغییر شکل در اثر فشار می‌تواند باعث تحریک گیرند‌ه‌های حسی شود. نمونه زیر یکی از روش‌های تحریک گیرنده را نشان می‌دهد.

شکل بالا گیرنده فشار در پوست را نشان می‌دهد. این گیرنده انتهای دندریت نورون حسی‌ست که درون پوششی چندلایه و انعطاف‌پذیر از نوع بافت پیوندی قرار دارد.

فشرده شدن این پوشش رشته دندریت را تحت فشار قرار می‌دهد و در آن تغییر شکل ایجاد می‌کند. در نتیجه کانال‌های یونی باز و پتانسیل الکتریکی غشا تغییر می‌کند.

به این ترتیب در دندریت پیام حسی ایجاد و به دستگاه عصبی مرکزی ارسال می‌شود.

گیرنده فشار شامل انتهای دندریت، یک قطعه میلین‌دار و یک گره رانویه است که درون غلافی از جنس بافت پیوندی قرار دارد.

انتهای دندریت در این گیرنده میلین‌دار نیست.

در تصویر «ب» هنوز پیام عصبی ایجاد نشده است. وقتی در تصویر «پ» پتانسیل ایجاد شده به سمت گره بعدی حرکت کرد می‌گوییم پیام عصبی ایجاد شده است.

بررسی دقیق‌تر شکل بالا

این تصویر سه بخش الف، ب و پ دارد که آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

شکل الف:

در این شکل هنوز هیچ فشاری به پوشش اطراف نورون وارد نشده است و در انتهای دندریت و هم در اولین گره رانویه هنوز پتانسیل آرامش برقرار است.

شکل ب:

در این شکل یک تحریک پوشش نورون را تحت فشار می‌گذارد و در آن تغییر شکل ایجاد می‌کند. این تحریک باعث باز شدن کانال‌های سدیمی غشا شده و در محل تحریک اختلاف پتانسیل درون و بیرون به سمت ۳۰+ حرکت می‌کند.

در این لحظه هنوز پیام عصبی ایجاد نشده است.

شکل پ:

در اینجا انتهای نورون به پتانسیل آرامش برگشته و گره رانویه اول وارد پتانسیل عمل شده است. در اینجا می‌توانیم بگوییم که پیام عصبی ایجاد شده است، چون پتانسیل ایجاد شده در تصویر قبل حرکت کرده و به گره اول رسیده است.

طبقه‌بندی گیرنده‌ها

گیرنده‌های حسی را بر اساس کتاب درسی می‌توان به سه روش طبقه‌بندی کرد:

انواع گیرنده‌های حسی بر اساس ساختار

گیرنده حسی یا بخشی از سلول است یا می‌تواند یک سلول مستقل باشد.

یک سلول کامل

برخی گیرنده‌های حسی سلول عصبی تمایزیافته هستند مانند گیرنده بویایی و نوری.

گروهی دیگر از گیرنده‌ها سلول پوششی تمایزیافته هستند مانند چشایی، شنوایی و تعادلی.

بخشی از یک سلول

این گیرنده‌ها دیگر یک سلول کامل نیستند و بخشی از یک سلول را ما به عنوان گیرنده در نظر می‌گیریم.

گیرنده‌های درد انتهای دندریت آزاد هستند.

گیرنده‌های دمایی و تماسی در پوست انتهای دندریت همراه با پوشش هستند.

همه این گیرنده‌ها بخشی از یک نورون هستند.

انواع گیرنده‌ها براساس محرک

گیرنده‌ها را ما به عنوان اجزایی در نظر می‌گیریم که اثر محرک را به پیام عصبی تبدیل می‌کنند. پس ما می‌توانیم گیرنده‌ها را براساس نوع محرک نیز طبقه‌بندی کنیم.

گیرنده‌ها براساس نوع محرک به پنج دسته تقسیم می‌شود.

مکانیکیشنوایی، تعادلی، تماسی، حس وضعیت، گیرنده فشار خون
شیمیاییبویایی، چشایی، حساس به افزایش co2، حساس به کاهش o2، حساس به افزایش یون هیدروژن
دماییگیرنده دمایی در پوست، گیرنده دمایی در برخی از سیاهرگ‌ها
نوریگیرنده نوری شبکیه چشم
درددر پوست و بخش‌های دیگر بدن مثل سرخرگ

انواع گیرنده‌ها بر اساس محل قرارگیری

گروهی از گیرنده‌ها در بخش‌های گوناگون بدن پراکنده‌اند و گروهی دیگر فقط در بخش‌های ویژه‌ای در بدن قرار دارند.

گیرنده‌هایی که در بخش‌های گوناگون پراکنده‌اند را حواس پیکری و گروه دیگر که فقط در بخش‌های ویژه‌ای قرار دارند را حواس ویژه می‌نامند. با حواس ویژه در گفتار بعد آشنا می‌شویم و در ادامه این گفتار در مورد حواس پیکری صحبت خواهیم کرد.

گیرنده‌های ویژه پس از تولید پیام آن را منتقل می‌کنند چون یک سلول جدا و کامل هستند.

حواس پیکری

تمام گیرنده‌های پیکری بخشی از سلول هستند. یعنی پس از تحریک آن‌ها پیام را منتقل نمی‌کنند، بلکه هدایت می‌کنند.

گیرنده‌های حس تماس

این گیرنده‌ها گیرنده‌های مکانیکی هستند که با سه روش تحریک می‌شوند: تماس، فشار یا ارتعاش.

تعداد گیرنده‌های تماس در بخش‌های مختلف بدن متفاوت است. بخش‌هایی از بدن که این گیرنده‌ها بیشتر وجود دارند بخش‌های حساس‌تری هستند. حساسیت زیاد نوک انگشت یا لب‌ها به دلیل تعداد بالای گیرنده‌هاست.

همه گیرنده‌های تماسی لزوما در پوست نیست.

گیرنده‌های حس دما

این گیرنده‌ها هم در سطح بدن (در پوست) قرار دارند و هم درون بدن (برخی سیاهرگ‌های بزرگ).

گیرنده‌های دمایی درون بدن به تغییرات درون بدن، و گیرنده‌های سطح بدن به تغییرات سطح بدن حساس هستند.

یک نکته کمی خارج از کتاب

گیرنده‌ دمایی تخصصی‌ست. یعنی یا توسط دمای گرم یا توسط دمای سرد تحریک می‌شود. گیرنده درد توسط هر دو دما تحریک می‌شود اما به شرطی که آن دما شدید باشد.

هیپوتالاموس مرکز تنظیم دمای بدن است و اطلاعات گیرنده‌های دمایی به این بخش از بدن نیز فرستاده می‌شوند.

بررسی شکل گیرنده‌های پوست

تنها گیرنده‌ای که در اپی‌درم پوست دیده می‌شود گیرنده درد است. این گیرنده در جاهای دیگر مثل درم هم دیده می‌شود.

عمقی‌ترین گیرنده‌های پوست گیرنده‌های فشار در عمق اپی‌درم هستند.

گیرنده‌های فشار در بافت چربی زیر پوست هم دیده می‌شود.

مجرای غده عرق هم در درم وجود دارد و هم در اپی‌درم. این مجرا هرچه به سمت پوست حرکت می‌کند باریک‌تر می‌شود.

قطر رگ‌ها در بافت چربی نسبت به درم بیشتر است.

بخشی از اپی‌درم به درم نفوذ می‌کند. غدد چربی توسط این بخش اپی‌درم ساخته می‌شود.

یک دندریت می‌تواند بیش از یک نوع گیرنده ایجاد می‌کند.

گیرنده‌های حس وضعیت

فعالیت گیرنده‌های مکانیکی حس وضعیت موجب می‌شود مغز از چگونگی قرارگیری قسمت‌های مختلف بدن آگاهی پیدا کند.

این گیرنده‌ها هم در زمان سکون و هم در زمان حرکت به مغز پیام می‌فرستند.

این گیرنده‌ها در ماهیچه، زردپی و کپسول پوشاننده مفصل‌ها قرار دارند و به کشیده شدن حساس هستند. مثلا وقتی دست خود را حرکت می‌دهیم گیرنده‌های درون ماهیچه کشیده و تحریک می‌شوند.

گیرنده حس وضعیت انتهای یک دندریت منشعب است. این انتها آزاد و برآمده است.

گیرنده‌ی حساس به کشش در ماهیچه دو کاندید دارد: اولی گیرنده حس وضعیت در ماهیچه اسکلتی و دوم گیرنده حساس به کشش در ماهیچه صاف مثانه.

گیرنده  حس وضعیت همیشه با نوعی بافت پیوندی در تماس است.

گیرنده‌های حس درد

این گیرنده‌ها انتهای آزاد نورون هستند که در پوست و برخی بخش‌های دیگر بدن مانند دیواره سرخرگ‌ها قرار دارند.

این گیرنده‌ها به آسیب بافتی پاسخ می‌دهد.

آسیب بافتی در اثر عوامل مکانیکی مثل بریدگی، سرما یا گرمای شدید و برخی مواد شیمیایی مثل لاکتیک‌اسید ایجاد می‌شود.

گیرنده‌های حس درد سازش پیدا نمی‌کنند.

سازش گیرنده چیست؟

گیرنده‌ها وقتی مدتی در معرض محرک ثابتی قرار بگیرند پیام کمتری ایجاد می‌کنند یا اصلا پیامی ارسال نمی‌کنند. به این وضعیت سازش گیرنده گفته می‌شود.

درد یک سازوکار حفاظتی‌ست، به همین دلیل گیرنده‌های درد سازش‌پذیر نیستند. هرگاه سلول‌ها در معرض تخریب قرار بگیرند درد ایجاد و موجب می‌شود که فرد برای برطرف کردن عامل ایجاد درد واکنش مناسبی نشان بدهد.

مثلا در نشستن طولانی مدت جریان خون در بافت‌های تحت فشار کاهش و درنتیجه میزان اکسیژن‌رسانی به بافت کم می‌شود. این وضعیت باعث تولید و تجمع لاکتیک اسید در بافت می‌شود که درد ایجاد می‌کند. بنابراین فرد به طور ناخودآگاه تغییر وضعیت می‌دهد؛ در غیر این صورت پوست در نقاط تحت فشار تخریب می‌شود.

در سازش گیرنده‌ها پیام ارسالی از گیرنده به دستگاه عصبی مرکزی کاهش پیدا می‌کند یا قطع می‌شود. این طور تصور نکنید که در سازش گیرنده مغز خودش پیام را نادیده می‌گیرد.

مزیت سازش گیرنده این است که مغز بتواند اطلاعات حیاتی‌تر را پردازش کند.

خودآزمایی

به سوالات زیر به صورت بله و خیر پاسخ دهید و سپس پاسخنامه را بررسی کنید.